Menu

Ospa wietrzna

To choroba zakaźna zwykle o łagodnym przebiegu, wywołana przez wirusy, rozwija się najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, rozprzestrzenia się drogą kropelkową przez bezpośredni kontakt z przedmiotami. Objawy pojawiają się ok. 10–14 dni od momentu zarażenia. Chory jest zakaźny na 5 dni przed wystąpieniem wysypki i do około 5 dni od wystąpienia wykwitów. Po chorobie zazwyczaj wytwarza się trwała odporność na ospę.

 

OBJAWY

  • w 1–2 dobie choroby występuje stan podgorączkowy, a nawet gorączka do 40°C, zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, utrata łaknienia, często także bóle głowy i objawy nieżytowe górnych dróg oddechowych.
  • w 2–3 dobie choroby – wysypka
    Początkowo występuje w postaci małych plamek, następnie grudek, pęcherzyków i ostatecznie strupków, które odpadają samoistnie. Zmiany mogą obejmować całą skórę (także skórę owłosioną) oraz śluzówki. Towarzyszy temu silny świąd.

 

POSTĘPOWANIE

  • stosowanie leków działających objawowo: leki przeciwgorączkowe (zgodnie z zaleceniami lekarza) oraz preparatów przeciwświądowych
  • restrykcyjne przestrzeganie zasad higieny osobistej
  • codzienne mycie ciała (delikatne osuszanie ręcznikiem bez pocierania)
  • częsta zmiana ubrań i pościeli
  • podawanie dużej ilości płynów (najlepiej wody niegazowanej)
  • unikanie kwaśnych napojów oraz kwaśnego, ostrego jedzenia (w celu uniknięcia podrażnień i wykwitów w jamie ustnej)
  • ograniczenie kontaktu z osobami zdrowymi
  • leżenie w łóżku i ograniczenie spacerów – chory ma obniżoną odporność, więc zwiększa się ryzyko zarażenia innymi infekcjami
  • w niektórych przypadkach zaleca się przyjmowanie leków przeciwhistaminowych, które łagodzą uporczywy świąd

 

Konsultacja: prof. dr hab. n. med. Mieczysława Czerwionka-Szaflarska
Klinika Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii,
Collegium Medicum w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Świerzb

To zakażenie skóry przez roztocza (świerzbowiec ludzki), które zagnieżdżają się w górnej warstwie naskórka. Przenoszą się zwykle przez przedłużony kontakt ze skórą. U osoby chorującej pierwszy raz objawy pojawiają się po 2–6 tygodniach od wniknięcia pasożytów do skóry. U osób, które chorowały wcześniej, objawy widoczne są już w ciągu 1–4 dni.

 

OBJAWY

  • nasilający się świąd (zwłaszcza w nocy)
  • grudkowa swędząca wysypka – niekiedy widoczne są cieniutkie kanaliki wydrążone pod powierzchnią skóry (szaro-białe linie lub linie w naturalnym kolorze skóry)

Świąd i wysypka mogą dotyczyć większej powierzchni ciała lub być ograniczone do nadgarstków, łokci, pach, przestrzeni między palcami i miejsc intymnych.
Objawy świerzbu są skutkiem reakcji alergicznej skóry na pasożyty i ich odchody, dlatego świąd może nadal utrzymywać się przez kilka tygodni po zakończeniu kuracji, nawet jeśli wszystkie pasożyty i jaja zginą.

 

POSTĘPOWANIE

  • dokładne mycie rąk oraz odpowiednie nawilżanie i natłuszczanie skóry (świerzbowiec żywi się złuszczonym naskórkiem i łojem)
  • stosowanie specjalistycznych preparatów leczniczych na skórę dotkniętą świerzbem (np. Novoscabin)
  • codzienna zmiana bielizny
  • pranie ubrań w temperaturze powyżej 50°C i prasowanie ich po wewnętrznej stronie (jeśli ubrania nie mogą być prasowane, należy wkładać je po 7 dniach od uprania – w tym czasie świerzbowce wyginą)
  • częstsza zmiana pościeli (również pranej w temperaturze powyżej 50°C)
  • ważne, aby nie dzielić z zakażonym rzeczy osobistych: ręczników, grzebieni, gąbek do mycia, ubrań i pościeli
  • gruntowne sprzątnięcie otoczenia: odkurzenie podłóg i mebli tapicerowanych (zakończone wyrzuceniem worka z odkurzacza), mycie wanny, umywalki, muszli klozetowej, naczyń kuchennych i sztućców (pluszaki i materiałowe przedmioty najlepiej zamknąć w workach plastikowych na trzy dni)

Leczenie profilaktyczne powinno dotyczyć wszystkich domowników, a także osób, z którymi zarażony ma częstszy kontakt (np. dzieci z grupy przedszkolnej).

 

Konsultacja: dr hab. n. med. Wioletta Barańska-Rybak, prof. nadzw.
Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii,
Gdański Uniwersytet Medyczny

Wszawica

Jest to choroba pasożytnicza wywołana przez wszy głowowe. Żywią się one krwią, są szare i mierzą ok. 2–3 mm. Bytują na owłosionej skórze głowy, najczęściej nad uszami oraz na karku. Dorosłe osobniki składają jajeczka, z których wylęgają się pasożyty – gnidy. Są one białe, mierzą ok. 1 mm i ściśle przylegają do skóry lub włosa.

 

OBJAWY

  • dziecko intensywnie odczuwa świąd skóry głowy
  • jest niespokojne, wierci się i drapie
  • często widoczne są niewielkie czerwone grudki na skórze głowy powstałe na skutek ukąszeń
  • pasożyty można dostrzec, uważnie przeglądając włosy i skórę głowy

 

POSTĘPOWANIE

  • dziecko z podejrzeniem wszawicy powinno zostać odizolowane
  • należy niezwłocznie przeprowadzić kurację specjalistycznymi preparatami – silikonowymi lub ziołowymi (preparaty przeciw wszawicy zawierające chemiczne płyny owadobójcze nie są wskazane do stosowania u dzieci)
  • zaleca się objęcie szczególną obserwacją i ewentualnie kuracją osoby z najbliższego otoczenia zarażonego dziecka
  • powinno się wyczyścić i zdezynfekować przedmioty osobiste: szczotki do włosów, grzebienie, inne akcesoria do dbania o włosy, a także słuchawki
  • przedmioty, które mogły mieć kontakt z wszami, najlepiej zamknąć szczelnie w plastikowej torebce i włożyć na jedną dobę do zamrażarki
  • poduszki, prześcieradła, ręczniki lub koce mające kontakt z wszami należy wyprać w wysokiej temperaturze i przeprasować żelazkiem
  • warto dokładnie odkurzyć podłogi, meble i dywany

 

Konsultacja: dr hab. n. med. Wioletta Barańska-Rybak, prof. nadzw.
Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii,
Gdański Uniwersytet Medyczny

Odra

To bardzo zaraźliwa choroba wirusowa powodująca czasem groźne powikłania. Zakażenie następuje głównie drogą kropelkową. Okres wylęgania wynosi 10–12 dni. Zazwyczaj około 2 tygodni od zakażenia pojawia się wysypka, która stopniowo obejmuje całe ciało. Osoba z odrą jest zakaźna dla otoczenia ok. 5 dni przed wysypką i przez pierwsze 4 dni od jej wystąpienia. Po chorobie zazwyczaj wytwarza się trwała odporność na odrę.

 

OBJAWY

Faza I (pierwsze 3–4 dni)

  • wysoka gorączka (nawet powyżej 39°C), nieżyt nosa (katar), nieżyt gardła i krtani (suchy kaszel), zapalenie spojówek (światłowstręt, łzawienie), powiększone węzły chłonne.
  • Trzeciego dnia wewnątrz jamy ustnej pojawiają się drobne białe plamki z czerwoną obwódką, tzw. plamki Koplika. Zwiastują one nadejście wysypki i znikają, gdy ona wystąpi

Faza II (kolejne 3–4 dni)

  • wysypka: początkowo gruboplamista w kolorze różowo-czerwonym. Następnie zlewająca się w czerwone plamy o nieregularnych kształtach z drobnymi grudkami. W pierwszej kolejności pojawia się za uszami wzdłuż linii włosów, następnie obejmuje twarz i szyję, a po ok. 3 dniach obejmuje całe ciało. Czwartego dnia zaczyna stopniowo zanikać. W tym czasie na skórze mogą pojawić się brunatne przebarwienia.
  • Wysypce towarzyszą często: przyspieszone tętno, krwawienia z nosa, a u małych dzieci także ból brzucha i biegunka.

 

POSTĘPOWANIE

  • stosowanie leków działających objawowo: przeciwgorączkowo, przeciwkaszlowo
  • smarowanie miejsc objętych wysypką odpowiednimi preparatami łagodzącymi świąd (zawierającymi tlenek cynku)
  • konsekwentne leżenie w łóżku (odpoczynek)
  • w przypadku światłowstrętu – ograniczenie dostępu światła do pomieszczenia
  • podawanie dużej ilości płynów (najlepiej wody niegazowanej)

 

Konsultacja: prof. dr hab. n. med. Mieczysława Czerwionka-Szaflarska
Klinika Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii,
Collegium Medicum w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Różyczka

To choroba o pochodzeniu wirusowym, która u dzieci ma przebieg łagodny i bardzo rzadko prowadzi do powikłań. Rozprzestrzenia się drogą kropelkową przez kontakt z zakażonym. Okres wylęgania to 2–3 tygodnie, zakaźność dla otoczenia występuje 7 dni przed pojawieniem się objawów i przez ok. 8 dni po ich wystąpieniu. Wysypka trwa najczęściej 2–3 dni. Po chorobie wytwarza się trwała na nią odporność.

 

OBJAWY

  • początkowo: bóle głowy i mięśni, zapalenie gardła i spojówek, powiększenie węzłów chłonnych, stan podgorączkowy, brak apetytu
  • po 24 godzinach pojawia się różowa plamisto-grudkowa wysypka na twarzy, kończynach i tułowiu, która znika po ok. 2–3 dniach bez pozostawienia śladów

 

POSTĘPOWANIE

  • leczenie jedynie objawowe: leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe
  • odizolowanie (szczególnie od kobiet ciężarnych)
  • leżenie w łóżku

 

Konsultacja: prof. dr hab. n. med. Mieczysława Czerwionka-Szaflarska
Klinika Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii,
Collegium Medicum w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Płonica

Płonica (szkarlatyna) to choroba zakaźna, bakteryjna, powodowana przez paciorkowca obecnego w jamie nosowo-gardłowej i przenoszona drogą kropelkową przez bezpośredni kontakt z zakażonym. Głównym objawem jest wysypka i gorączka. Choroba wylęga się krótko: od 1 do 5 dni.

 

OBJAWY

  • wysoka temperatura, wymioty, czasem ból brzucha i gardła, biegunka
  • stan zapalny gardła i powiększone, pokryte nalotem migdałki
  • występuje już w drugiej dobie choroby drobna wysypka, szczególnie intensywna na twarzy, tułowiu i pośladkach, a także pod pachami i w pachwinach; skóra jest szorstka
  • Obszar wokół ust pozostaje wolny od wysypki

 

POSTĘPOWANIE

  • antybiotykoterapia i obniżanie wysokiej ciepłoty ciała
  • leżenie w łóżku, a po chorobie również dwutygodniowy okres rekonwalescencji
  • lekkostrawna dieta; nie należy wmuszać w dziecko jedzenia (szczególnie w początkowym stadium ze względu na wymioty i bóle brzucha)
  • podawanie dużych ilości chłodnych napojów (schłodzona herbatka, soki owocowe, kompot)
  • po chorobie – dokładne wywietrzenie pokoju, odkażenie przedmiotów używanych przez dziecko, pranie pościeli i ubrań w wysokiej temperaturze

 

Konsultacja: prof. dr hab. n. med. Mieczysława Czerwionka-Szaflarska
Klinika Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii,
Collegium Medicum w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Liszajec zakaźny

Ma pochodzenie bakteryjne, przenoszony jest przez bezpośredni kontakt bakterii z uszkodzoną skórą, a objawy pojawiają się w ciągu 1–3 dni od momentu zakażenia.

 

OBJAWY

  • złe samopoczucie i powiększone węzły chłonne
  • swędząca wysypka (drobne pęcherzyki wypełnione płynem, miodowożółte strupy). Jest obecna na twarzy, w okolicach nosa i ust, czasem też na szyi i kończynach.

 

POSTĘPOWANIE

  • antybiotyki w kremie lub maści stosowane na zmiany skórne są wystarczające u ponad 90% pacjentów
  • restrykcyjne stosowanie zasad higieny
  • przemywanie wykwitów środkami antyseptycznymi dwa razy dziennie
  • umożliwienie dostępu powietrza do skóry
  • poza domem osłanianie zmienionych partii skóry gazowym bandażem

 

Konsultacja: dr hab. n. med. Wioletta Barańska-Rybak, prof. nadzw.
Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii,
Gdański Uniwersytet Medyczny

Mononukleoza

Choroba wywołana przez wirus Epsteina-Barr, który przenosi się drogą kropelkową (często przez kontakt ze śliną chorego) oraz przez kontakt z zarażoną osobą. Początkowe objawy łatwo pomylić z przeziębieniem lub anginą, zazwyczaj o łagodnym przebiegu. Czas inkubacji to 30–50 dni. Po chorobie wytwarza się trwała na nią odporność.

 

OBJAWY

  • podobne do grypy: osłabienie, wysoka gorączka, która może utrzymywać się nawet przez 2 tygodnie, ból gardła (trudności z przełykaniem), obrzęk migdałków, powiększone węzły chłonne na szyi, pod pachami, pod żuchwą i w pachwinach.
  • wysypka plamista lub grudkowo-plamista, głównie na tułowiu. Pojawia się zwykle w 2 tygodniu choroby.

 

POSTĘPOWANIE

  • leczenie objawowe: leki przeciwgorączkowe (czasem sterydowe, niekiedy kuracja wymaga hospitalizacji)
  • przyjmowanie dużej ilości płynów
  • dieta bogata w witaminy i lekkostrawna
  • częste mycie rąk
  • przysłanianie ust przy kichaniu i kaszlu
  • unikanie kontaktu ustnego z osobą zarażoną (w przypadku małych dzieci uwaga na przedmioty, które maluch naturalnym odruchem wkłada do buzi)
  • nie podaje się antybiotyku, po nim może wystąpić wysypka uczuleniowa na całym ciele

 

Konsultacja: prof. dr hab. n. med. Mieczysława Czerwionka-Szaflarska
Klinika Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii,
Collegium Medicum w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Świnka

To choroba ogólnoustrojowa powodowana przez wirus, przebiegająca z zajęciem narządów gruczołowych (najczęściej ślinianek, a czasami także trzustki). Przenoszona jest drogą kropelkową i przez bezpośredni kontakt z zakażonym materiałem (śliną, krwią, moczem). Okres wylęgania wynosi 14–24 dni, chory zaraża już 7–9 dni przed wystąpieniem obrzęku ślinianek. Świnka ustępuje samoistnie, po chorobie wytwarza się trwała na nią odporność.

 

OBJAWY

  • wysoka gorączka, która trwa 3–4 dni.
  • obrzęk w okolicy ślinianek przyusznych i odstający płatek ucha.
  • Bóle ucha oraz dolegliwości przy żuciu i otwieraniu ust.
  • Widoczne są zaczerwienienie i obrzęk ujść przewodów ślinowych w jamie ustnej.
  • Brak apetytu, suchość w jamie ustnej.

 

POSTĘPOWANIE

  • leczenie objawowe: leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe
  • ciepłe lub zimne okłady w okolicach przyusznic
  • spożywanie dużej ilości wody oraz lekkostrawna dieta
  • płukanie ust
  • unikanie jedzenia kwaśnych potraw
  • izolacja chorego przez 9 dni od wystąpienia obrzęku ślinianek

 

Konsultacja: prof. dr hab. n. med. Mieczysława Czerwionka-Szaflarska
Klinika Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii,
Collegium Medicum w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Patroni honorowi

Patron merytoryczny

  • pmer_dermatologia_dziecieca.png

Patroni medialni

  • pm_moj_przedszkolak.png
  • pm_forum_pediatrii_praktycznej.png
  • pm_forum_pediatryczne.png
  • pm_przedszkole_miesiecznik_dyrektora.png
  • pm_oficyna_mm.png
  • pm_dzieci.png
Wszelkie prawa zastrzeżone © One House 2018

Logowanie